ДЯТЛОВЩИНА : информационный портал

Расходы на ўтрыманне дзяцей, якія знаходзяцца на дзяржаўным забеспячэнні, спаганяюцца з бацькоў згодна рашэння суда. Яны могуць плаціць іх таксама ў добраахвотным парадку па ўласнай заяве.

Непрацуючыя абавязаныя асобы, а таксама тыя, хто працуе і кампенсуе расходы на ўтрыманне дзяцей у добраахвотным парадку па заяве, але не ў поўным аб'ёме, належаць працаўладкаванню.

Пытанні працаўладкавання абавязаных асобаў вырашаюцца судом пры вынясенні судовых пастановаў. Судовая пастанова аб працаўладкаванні такой асобы на працягу трох рабочых дзён пасля яе вынясення накіроўваецца ў орган унутраных справаў і ў орган па працы, занятасці і сацыяльнай абароне па месцы жыхарства асобы.

Орган па працы, занятасці, сацыяльнай абароне абавязаны на працягу трох рабочых дзён вызначыць адну або некалькі арганізацый для працаўладкавання абавязанай асобы. Яна рэгіструецца, на яе тут афармляецца асабістая справа і выдаецца накіраванне на работу.

Абавязаная асоба павінна з'явіцца ў арганізацыю для працаўладкавання і прыступіць да работы не пазней дня, які ідзе за днём атрымання накіравання органа па працы, занятасці і сацыяльнай абароне. Апрача накіравання на работу, яна абавязана прад'явіць наймальніку і іншыя дакументы, прадугледжаныя арт.26 Працоўнага кодэкса: пашпарт, працоўную кніжку, дыплом аб адукацыі (калі ёсць у наяўнасці).

Арганізацыі, уключаныя ў пералік арганізацый, незалежна ад форм уласнасці для працаўладкавання абавязаных асобаў, павінны ў трохдзённы тэрмін з дня ўзнікнення свабодных месцаў (вакансій) інфармаваць аб гэтым орган па працы, занятасці і сацыяльнай абароне з указаннем умоваў працы і памеру заработнай платы па адпаведных вакансіях.

У выпадку неабходнасці працаўладкавання асобы, якая знаходзілася ў лячэбна-працоўным прафілакторыі (ЛПП) або вызваленай з месцаў пазбаўлення волі, адміністрацыя ЛПП або калоніі абавязана за тры месяцы да заканчэння тэрміну яе прабывання (вызвалення) інфармаваць аб гэтым суд па месцы пастаяннага пражывання абавязанай асобы, орган унутраных справаў і орган дзяржаўнай службы занятасці, а таксама накіраваць у суд выканаўчы дакумент у дзень вызвалення дадзенай асобы. Судом выносіцца пастанова аб працаўладкаванні (у выпадку, калі яна не выносілася) на працягу пяці рабочых дзён з дня паступлення выканаўчага дакумента ў суд.

Заработная плата абавязанай асобы павінна быць такой, каб дазваляла забяспечыць поўнае выкананне штомесячных абавязацельстваў па кампенсацыі расходаў і за ёй захоўвалася не менш 30% заработнай платы.

На працуючых абавязаных асобаў, працаўладкаваных па судовай пастанове, распаўсюджваецца заканадаўства аб сацыяльным страхаванні, пенсійнае заканадаўства, заканадаўства аб працы, за выключэннем права на прадастаўленне работы ў адпаведнасці з адукацыяй і прафесійнай падрыхтоўкай. Яны таксама маюць права на асноўны працоўны водпуск працягласцю 7 каляндарных дзён, а не 24, як гэта прадугледжана Працоўным кодэксам, на сацыяльныя водпускі па цяжарнасці і родах, па догляду за дзіцём да дасягнення ім узросту трох гадоў. Іншыя працоўныя сацыяльныя водпускі, прадугледжаныя заканадаўствам аб працы, ім не прадастаўляюцца.

Кантроль за штодзённай яўкай абавязаных асобаў і выкананнем імі працоўных абавязкаў ажыццяўляецца наймальнікам сумесна з органам унутраных справаў і органам па працы, занятасці і сацыяльнай абароне. Для гэтых мэтаў на прадпрыемствах загадамі вызначаюцца адказныя асобы.

У дзень няяўкі абавязанай асо-бы на работу наймальнік павінен паведаміць аб гэтым у орган па працы, занятасці і сацыяльнай абароне і орган унутраных справаў, устанавіць прычыны няяўкі і прыняць усе меры па забеспячэнні гэтай асобы на работу. Орган унутраных справаў аказвае садзеянне ў яе дастаўцы на работу.

Арганізацыі, дзе працуюць абавязаныя асобы, павінны кожны месяц прадастаўляць у орган па працы, занятасці і сацыяльнай абароне і орган унутраных справаў інфармацыю аб уліку рабочага часу і дакументы, якія пацвярджаюць факты парушэння працоўнай дысцыпліны.

За парушэнні дысцыпліны наймальнік мае права прымяніць да абавязанай асобы меры дысцыплінарнага спагнання, устаноўленыя працоўным заканадаўствам, апрача звальнення.

Абавязаная асоба не можа быць звольнена з работы да поўнай кампенсацыі расходаў па ўтрыманні дзяцей, за выключэннем наступных выпадкаў: ліквідацыя арганізацыі, спыненне дзейнасці індывідуальнага прадпрымальніка; неадпаведнасць работніка займаемай пасадзе або выконваевай рабоце ў выніку стану здароўя, які перашкаджае працягванню дадзенай работы; крадзеж па месцы работы маёмасці наймальніка, устаноўленага ўступіўшым у законную сілу прыгаворам суда або пастановай органа, у кампетэнцыю якога ўваходзіць накладанне адміністрацыйнага спагнання; прызыў работніка на ваенную службу; аднаўленне на рабоце работніка, які раней выконваў гэтую работу; уступленне ў законную сілу прыгавора суда, якім работнік асуджаны да пакарання, што выключае працяг работы, або судовай пастановы аб працаўладкаванні работніка, які абавязаны кампенсаваць расходы на ўтрыманне дзяцей; смерць работніка; накіраванне работніка па пастанове суда ў лячэбна-працоўны прафілакторый.

Калі абавязаная асоба самастойна знойдзе сабе работу з заработнай платай, якая перавышае заработную плату па прадастаўленым месцы работы, наймальнік пры наяўнасці пісьма ад другога наймальніка мае права па пісьмовым узгадненні з органам па працы, занятасці і сацыяльнай абароне звольніць яе для далейшай работы ў гэтага наймальніка.