ДЯТЛОВЩИНА : информационный портал

Годы за гадамі
У вечнасць бягуць,
Доўгімі радамі
Адзначаюць пуць.

Як вада у рэчцы,
Усе плывуць удаль, —
Ззаду застаецца
Радасць, сум і жаль.

Толькі часам буры
Наганяюць шум —
Успамін пануры
Чалавечых дум.

Як і мухі, людзі
Родзяцца і мруць.
Так было, так будзе...
Эх, жыццёвы пуць!

Вечнасць застаецца
У сабе сама,
3 усяго смяецца,
Што было й няма.

1922 г.