Весачка мая, сяло маё роднае, родная гаспадарка. Тут мы нарадзіліся, выраслі, працуем, а ці ведаем мы яе гісторыю, людзей, спадчыну? Мяняюцца стагоддзі , праходзяць і знікаюць людскія пакаленні. Нястрыманнае і вечнае, цячэнне ракі жыцця. Яна зносіць і людскую радасць і смутак і знесла б у нябыт усе без астатку , калі б не былі такімі чыстымі крыніцы народнай памяці , што песнямі і казкай , баладай і паданнем звязалі нас з далекімі продкамі нашымі і далі магчымасць даведацца адкуль пайшла наша родная веска , наша зямля. І гэту нашу родную зямліцу мы павінны з вамі ушаноўваць і ўпрыгожваць.
Тры вёсачкі згубіліся сярод леса , Гэта вёскі – Чырвоны Бор, Пушча Ліпічанская і Яблынька. 20 чэрвеня у гэтых вёсках адбылося свята вёсак. Арганізатарам гэтага свята выступіў Хвінявіцкі Дом культуры, удзел у правядзенні свята таксама прыняў удзел Дзятлаўскі РДК, Раманавіцкі ДСКП, Міроўшчынскі СК.
Комментарии
Была там очень
Была там очень давно. Очень красивая природа и, действительно, ощущение такое, будто ты вдали от цивилизации. Так спокойно и уютно. И красивые места с красивой речкой Щарой и маленькими речушками, озерами и огромными лесами.
Очень хороший праздник! Побольше бы таких проводили в деревнях. Все таки там и так мало народу осталось, а так хоть какое-то развлечение и событие.