Каўкель І.



Ларыса Радзіон: "Жыццё - гэта лесвіца"

Выраз "Настаўнік — гэта не прафесія, а лад жыцця" даўно стаў , крылатым. 3 гэтай думкай поўнасцю згодна настаўніца беларускай мовы Наваельнянскай сярэдняй школы Ларыса Вячаславаўна Радзіон.

3 уласнага вопыту, які налічвае больш за тры дзясяткі гадоў работы ў школе, яна ведае, што настаўнік не можа забыць пра свае школьныя клопаты ні на дзень: яго думкі заўсёды вяртаюцца да вучняў, размовы з калегамі пастаянна тычацца школы.

Ларыса Вячаславаўна любіць сваю прафесію і не шкадуе, што выбрала менавіта яе. Любоў да кнігі, да мілагучнай роднай мовы ёй дасталася ў спадчыну ад бацькоў і класнага кіраўніка — настаўніцы беларускай мовы і літаратуры Дварэцкай сярэдняй школы Ядзвігі Іванаўнай Шмыгінай.



Бібліятэкар Святлана Кашырэц

Бібліятэка, калі ўдумацца, — унікальная ўстанова, якая дапамагае лячыць душы, павышаць прафесіяналізм, пашыраць кругагляд,
духоўна абагачацца. Яе наведваюць чытачы розных узростаў і сацыяльных катэгорый: ад школьніка — да пенсіянера, ад будаўніка — да акадэміка. I вельмі важную ролю ў гэтым храме ведаў мае бібліятэкар. Менавіта ён з'яўляецца пасрэднікам паміж кнігай і чытачом, у многім ад яго залежыць, якія кнігі трапяць у рукі людзям.

Дваццаць тры гады працы ў бібліятэцы прысвяціла жыхарка вёскі Горка Святлана Фёдараўна Кашырэц. Цяпер яна працуе бібліятэкарам Войневіцкай сельскай бібліятэкі-клуба.



Школьны праект паспрыяў добраму ўраджаю

Жыхар вёскі Хвінявічы Вацлаў Браніслававіч Залеўскі — аграном са шматгадовым стажам, эксперыментатар. Ён прайшоў працоўны шлях ад агранома ў калгасе да намесніка старшыні райвыканкама па сельскай гаспадарцы і харчаванні, быў старшынёй Парэцкага сельскага Cавета, а цяпер знаходзіцца на заслужаным адпачынку. Але слова "адпачынак" цяжка суаднесці з актыўнай натурай Вацлава Браніслававіча, які шмат часу праводзіць на прысядзібным участку. За сезон ён стараецца атрымаць як мага большы ўраджай з найменшымі затратамі. У гэтым яму дапамагаюць прафесійныя веды, спецыяльная літаратура, жаданне эксперыментаваць і жонка, якая таксама шмат часу праводзіць на агародзе.



А. Юч: маpy, каб былі шчаслівыя шасцёра сыноў і дачка

Кожны чалавек рана ці позна дае ацэнку мінуламу, нібыта зазірае ў скарбонку жыцця, каб падрахункаваць набыткі. Яны ў нас розныя: дзелавыя людзі пераглядаюць бізнэс-планы, падлічваюць прыбыткі, таленавітыя — рахункуюць дасягненні ў сферы мастацтва, а шчодрыя сэрцам — перажываюць і радуюцца за блізкіх.

Кожны дзень знаходзіцца нагода для радасці і перажыванняў у шматдзетнай прыёмнай матулі Алены Паўлаўны Юч. Яна разам з мужам Вячаславам Уладзіміравічам клапоцяцца пра чатырох сваіх і траіх прыёмных дзяцей. Алена Паўлаўна паспяхова сумяшчаё дзве прафесіі: настаўніцы матэматыкі ў Жукоўшчынскім дзіцячым садзе-базавай школе і "матулі-выхавальніцы" для траіх прыёмных сыноў.



Адбыўся конкурс прафесійнага майстэрства вальшчыкаў лесу

Ha базе Наваепьнянскага лясніцтва прайшоў раённы этап галіновага конкурсу прафесійнага майстэрства вальшчыкаў лесу. Удзел у спаборніцтвах прынялі 28 канкурсантаў. Гэта работнікі Вензавецкага, Гезгалаўскага, Дзям'янавіцкага, Казлоўшчынскага, Лявонавіцкага, Наваельнянскага, Ахонаўскага, Раготнаўскага, Рудаяварскага лясніцтваў і лесанарыхтоўчага пункта ДЛГУ "Дзятлаўскі лясгас". Па-за конкурсу ў прафесійных спаборніцтвах удзельнічалі лепшыя каманды Лідскага, Слонімскага, Навагрудскага лясгасаў. Суседзі тут адточвалі сваё прафесійнае майстэрства перад абласнымі спаборніцтвамі і задавалі тон камандам Дзятлаўшчыны.

У праграму раённага конкурсу былі ўключаны 5 відаў спаборніцтваў: мантаж новага ланцуга, распілоўка камбінаваным рэзам, дакладная распілоўка, абрэзка сучкоў (ладзіліся на пляцоўцы каля лясніцтва) і валка дрэваў, якую канкурсанты ажыццяўлялі непасрэдна на лесасеках. На ўсіх этапах улічваліся дакладнасць, якасць, хуткасць выканання работ, захаванне стандартных параметраў апрацоўкі драўніны, выкананне патрабаванняў тэхнікі бяспекі. Вынікі падводзіліся ў індывідуальным і камандным заліках.



Велапрабег дзятлаўскіх сыраробаў: ад помніка да помніка

Правядзенне велапрабегаў да Дня Незалежнасці Рэспублікі Беларусь - добрая традыцыя ў нашай краіне. Сёлета да яе ўпершыню далучыліся работнікі адкрытага акцыянернага таварыства "Дзятлаўскі сыраробны завод".

Больш за тры дзясяткі работнікаў на чале з дырэктарам прадпрыемства Вадзімам Палюховічам сабраліся 1 ліпеня каля прахадной завода з веласіпедамі. Магчыма, удзельнікаў велападарожжа было б значна больш, але на прадпрыемстве няспынны вытворчы працэс, многія жадаючыя адправіцца ў вандроўку заступілі на змену.

Тыя ж„ каму пашанцавала правесці гэты дзень у дарозе, мужна адолелі 15 кіламетраў і поўным складам даехалі да канчатковай кропкі маршрута — вёскі Кашкалы.



В. Макарэвіч: "Не спыняцца на дасягнутым"

Вераніка Макарэвіч працуе аператарам малочнай лініі на участку канцэнтрацыі сыроваткі ААТ "Дзятлаўскі сыраробны завод". Адміністрацыя прадпрыемства характарызуе маладую работніцу станоўча: "Яна і адукаваны спецыяліст, і актывістка, і спартсменка, і проста прыгажуня. Сама Вераніка ў жыцці прытрымліваецца прынцыпу: не спыняцца на дасягнутым". I прыступка за прыступкай бярэ новыя "вяршыні".

Вераніка — з вёскі Сачыўляны. Яна скончыла спачатку Яварскую сярэднюю школу, затым — Гродзенскі каледж лёгкай прамысловасці па спецыяльнасці "тэхнік-праграміст". Пасля гэтага чатыры гады адпрацавала майстрам вытворчага навучання Нёманскага прафесійна-тэхнічнага ліцэя. Аднак доўга выкладаць "сухую тэорыю" Вераніка не збіралася — імкнулася выкарыстаць свае веды на практыцы, таму вярнулася на Дзятлаўшчыну і ўладкавалася на сыраробны завод.



Дапамога ад "Сяброў Дзятлава"

3 дабрачынным візітам наш раён чарговы раз наведалі валанцёры арганізацыі "Сябры Дзятлава" з Люксембурга. Арганізацыя супрацоўнічае з нашым рэгіёнам на працягу многіх гадоў і кожны год прыязджае з новай дапамогай.



Сям'я Родзькіных: жыццё пад знакам чырвонага крыжа

Сёлета спаўняецца 35 гадоў, як сямейны дуэт загадчыка хірургічнага аддзялення Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бальніцы Івана Міхайлавіча і доктара-педыятра Ірыны Станіславаўны Родзькіных працуе на Дзятлаўшчыне. Увесь гэты час, верныя клятве Гіпакрата і клятве быць разам у горы і радасці, крочаць яны па жыцці.



"Няхай заўжды будзе сонца!"

Раённы фестываль творчасці пад такой назвай прайшоў у актавай зале сярэдняй школы №1 горада Дзятлава.

Гэта было інклюзіўнае мерапрыемства. Удзел у фестывалі прынялі 17 каманд установаў адукацыі Дзятлаўшчыны. У склад іх уваходзілі 75 удзельнікаў — дзяцей засаблівасцямі псіхафізічнага развіцця і іх равеснікаў, якія нармальна развіваюцца. Разам з дзецьмі выступалі іх педагогі і бацькі.

Тэмай фестывалю творчасці была сям'я і сямейныя каштоўнасці, а таму і заданні ўдзельнікам прапанавалі адпаведныя. Першае — творчае выступление "Мая сям'я — мая радасць", другое — конкурс плакатаў "Сямейныя традыцыі і каштоўнасці".